მედია

ახალი ამბები

ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის განცხადება

„ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ არაერთხელ განაცხადა კოალიცია „ქართული ოცნებისა“ და მისი აქტივისტების მხრიდან წინასაარჩევნო პერიოდში საკუთარ წევრებზე ზეწოლის, ფიზიკური ანგარიშსწორებისა და საარჩევნო აგიტაციაში ხელის შეშლის კონკრეტული ფაქტების შესახებ. სამწუხაროდ, ამ განცხადებებს კვლავაც არანაირი რეაგირება არ მოჰყოლია საქართველოს მთავრობისა და საქართველოს იუსტიციის სამინისტრისთან არსებული თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნებისათვის უწყებათაშორისი კომისიის მხრიდან. მპგ „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პრეზიდენტობის კანდიდატის წინასაარჩევნო შეხვედრების ჩაშლის მცდელობამ „ქართული ოცნების“ აქტივისტების მხრიდან უკვე სისტემატური და ორგანიზებული ხასიათი მიიღო, რაშიც ჩართულები არიან ადგილობრივი ხელისუფლების სხვადასხვა თანამდებობის პირები, რომლებიც წარმოადგენენ „ქართულ ოცნებას“. 2013 წლის 12  სექტემბერს თეთრიწყაროს რაიონის სოფელ ასურეთში „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ საპრეზიდენტო კანდიდატი დავით ბაქრაძე ადგილობრივ მოსახლეობასთან მორიგ საარჩევნო შეხვედრას მართავდა. შეხვედრაზე იმყოფებოდნენ: სოფელ ასურეთის მცხოვრები, თემურ ბეგიაშვილი და სოფელ ღოუბანის მცხოვრები, ნუგზარ ჩომახაშვილი. თემურ ბეგიაშვილმა პროვოკაციული ქმედებებით და შეძახილებით სცადა საარჩევნო შეხვედრის ჩაშლა („ქართული ოცნების“ აქტივისტები). ნუგზარ ჩომახაშვილმა კი, ამოიღო ვიდეო კამერა და დაიწყო შეხვედრის მონაწილეების გადაღება, მხარდამჭერების დაშინების მიზნით. ადგილობრივი მოსახლეობისა და ენმ აქტივისტების ძალისხმევით პროვოკაციის აღკვეთა მოხერხდა. მოგვიანებით, შეხვედრამ თეთრიწყაროს საარჩევნო შტაბში გადაინაცვლა. იგივე პიროვნება ნუგზარ ჩომახაშვილი სხვა „ქართული ოცნების“ აქტივისტებთან ერთად გადაადგილდებოდა მიმდებარე ტერიტორიაზე. შეგახსენებთ, ანალოგიურ ფაქტებს ადგილი ჰქონდა: ქ. ზუგდიდში, პრაიმერიზის დროს მომხდარი ინციდენტი ( 2013 წლის 10 ივლისი ), ხონის რაიონში (2013 წლის 12 აგვისტო), ახალციხის რაიონში სოფელ საყუნეთში (2013 წლის 23 აგვისტოს), 2013 წლის 9 სექტემბერს 18:00 საათზე ქ. თბილისში, ქვემო ფონიჭლის დასახლებაში მდებარე პოლიციის შენობის მიმდებარე ტერიტორიაზე. იმედს ვიტოვებთ, რომ ამჯერად მაინც მოახდენთ ადეკვატურ რეაგირებას ზემოაღნიშნულ ფაქტთან დაკავშირებით.  

ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის საპრეზიდენტო კანდიდატის დავით ბაქრაძის სიტყვით გამოსვლა ქ. ზუგდიდში

მოგესალმებით, ჩემო ძვირფასო მეგობრებო! მოგესალმებით, ჩემთვის ერთ-ერთ უსაყვარლეს ქალაქში - ზუგდიდში! მოგესალმებით, ულამაზესი და ამავე დროს, მტკიცე და უტეხი სამეგრელოს ყველა ქალაქისა და სოფლის მკვიდრთ!   კოლხეთი არის საძირკველი ჩვენი ქვეყნისა, უძველესი ისტორიული ფუძე ჩვენი სამშობლოსი, მაგრამ, ამავე დროს, თუ ჩვენი ქვეყნის მომავალს დღეს ვაშენებთ, სამეგრელო ასევეა თავისუფლების საძირკველი ჩვენი მომავლისათვის!   სწორედ ამიტომ, აქ ვართ დღეს და აქედან მინდა მივმართო ჩვენ ქვეყანას მომავლის შესახებ. მომავლის, რომელსაც ჩვენ შვილებს დღეს ვუქმნით, მომავლის, რომელიც დღევანდელ არჩევანზეა დამოკიდებული, მომავლის, რომელსაც არავინ გვაჩუქებს და მოგვართმევს ლანგრით, რომლისთვისაც ერთად უნდა ვიბრძოლოთ და ერთად უნდა მოვიპოვოთ!   დღეს ეს მომავალი მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული 27 ოქტომბრის არჩევნებზე. რა თქმა უნდა, ყველა არჩევნები მნიშვნელოვანია ყველა ქვეყნისთვის, როდის და სადაც არ უნდა ტარდებოდეს. მაგრამ ეს არჩევნები საქართველოში, ყველანაირი გადაჭარბების გარეშე, არის არა უბრალოდ არჩევანი კანდიდატებს შორის  - ეს არის განაცხადი ჩვენი ქვეყნისა მთელი მსოფლიოს წინაშე  - რა გვინდა, რა გზას ვადგავართ, მზად ვართ თუ არა გავაგრძელოთ ბრძოლა თავისუფალი საქართველოსთვის! მზად ვართ თუ არა ვიაროთ ცივილიზებული მსოფლიოსაკენ, რათა დავიმკვიდროთ ჩვენი ღირსეული და კუთვნილი ადგილი ევროპულ ოჯახში! თუ დავიღალეთ? პრობლემებმა იმდენად დაგვქანცა, რომ მზად ვართ, დავუბრუნდეთ წარსულს? ისევ თავი დავუხაროთ დიდ მეზობელს? სინამდვილეში რა არის ჩვენი არჩევანი - წინსვლის გაგრძელება თუ უკან დაბრუნება?   აქ ამ მოედანზე მე ვიცი თქვენი პასუხი - ჩვენ გვინდა თავისუფლება! ჩვენ მზად ვართ ვიბრძოლოთ! მე მწამს რომ ეს პასუხი აქვს მთელ სამეგრელოს და მთელ საქართველოს! მე მწამს, რომ საქართველო არასდროს შეაქცევს ზურგს თავისუფლებას და არ აირჩევს მონობას!   დღეს მინდა გესაუბროთ იმის შესახებ, რატომაა ასეთი მნიშვნელოვანი 27 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნები და რატომ ვფიქრობ, რომ ეს არჩევნები არა ერთი, თუნდაც მაღალი და ძალიან საპატიო პოსტის მფლობელს განსაზღვრავს, არამედ სამომავლო განვითარების გზას ჩვენი ქვეყნისათვის. ამისთვის, მოკლედ ვისაუბრებ 3 მთავარ მიმართულებაზე:   - ქვეყნის სუვერენიტეტის დაცვაზე; - მოქალაქეთა კეთილდღეობასა და სამუშაო ადგილებზე; - და აგრეთვე, ქართულ დემოკრატიასა, ჩვენი მოქალაქეების დაცულობაზე.   ეს საკითხები მჭიდროდ არის დაკავშირებული ერთმანეთთან.   პირველი და უმთავრესი ქვეყნის მიერ არჩეული მთავარი გზაა - გზა თავისუფლებისაკენ, ღირსეული მომავლისაკენ, ნატოსა და ევროკავშირის წევრობისაკენ. დღეს უკვე საქართველოს მთავრობა გვეუბნება, რომ სწავლობს ევრაზიულ კავშირში შესვლის პერსპექტივას და თუ ეს საქართველოსთვის კარგი იქნება  - რატომაც არა! მე მინდა ვუთხრა მათ - ოკუპანტთან მორჩილებას  შესწავლა არ ჭირდება! ოკუპანტთან დაბრუნებას არ აქვს პლუსები და მინუსები, და სწორედ ამიტომ მჭირდება თქვენი მანდატი, სწორედ ამიტომ გვჭირდება პირდაპირ არჩეული პრეზიდენტი - რომ მთავრობამ არა გადადგას საბედისწერო ნაბიჯები, რომელიც ქვეყანას თავისუფლებას დააკარგვინებს!   დღეს ბევრს საუბრობენ რუსეთთან ურთიერთობების დალაგებაზე და ეს, მართლაც, მნიშვნელოვანი საკითხია. თავიდანვე ვამბობ - დიახ, მე მინდა ურთიერთობების გაუმჯობესება რუსეთთან, მაგრამ ასევე ცალსახად ვაცხადებ, რომ ეს ურთიერთობა არ გაუმჯობესდება საქართველოს ეროვნული ინტერესების ხარჯზე! რუსეთთან ურთიერთობის გაუმჯობესება კარგია, მაგრამ ეს ურთიერთობები გაუმჯობესდება მხოლოდ მაშინ, თუ რუსეთი მიხვდება - შეუძლებელია საქართველოს დამორჩილება, მისი გადაყვანა არჩეული გზიდან! ასე იყო ლიტვაში, ლატვიაში, პოლონეთში, ჩეხეთში, ესტონეთში და ასე იქნება საქართველოშიც!   ამიტომ მე დღეს ვაცხადებ - კარგია, თუ სრულად გაიხსნება რუსული ბაზარი და იქ ქართული პროდუქცია დაბრუნდება, მაგრამ ეს არ მოხდება უაზრო დათმობების, ევროპული კურსიდან გადახვევის, ოკუპაციაზე თვალის დახუჭვის ხარჯზე!   მე ვიცი, რა ნიშნავს რუსეთთან დიალოგი. მე ვიყავი მონაწილე იმ მოლაპარაკებების, რომლის შედეგადაც საქართველოდან გავიდნენ რუსი მესაზღვრეები; მე ვიყავი მონაწილე იმ მოლაპარაკებების, რომლის შედეგადაც 1999 წელს რუსეთი დათანხმდა საქართველოდან ბაზების გაყვანას. ამიტომ მე ვიცი, როგორი უნდა იყოს შედეგზე ორიენტირებული დიალოგი რუსეთთან - კონსტრუქციული, მშვიდი, მაგრამ ამავე დროს, უკიდურესად პრინციპული, კრიტიკული და ქვეყნის ინტერესებზე ორიენტირებული. და ნებისმიერი სხვა ფორმა - თავის დახრა, კრიტიკაზე უარის თქმა, პირფერობა - ყველაფერი მხოლოდ საპირისპირო შედეგამდე მიგვიყვანს.   დღეს ზოგიერთ კანდიდატს, რომელიც მიილტვის პრეზიდენტის პოსტისკენ, აქვს ოკუპანტთან კარზე ხლების, თავის დახრის და დამორჩილების გამოცდილებაა! ხოლო გამოუცდელობა, რომელიც ზოგიერთი სხვა კანდიდატის მთავარი დამახასიათებელი თვისებაა, არანაკლებ საშიშია, ვინაიდან ნაბიჯ-ნაბიჯ გვაბრუნებს რუსეთთან - ევრაზიული კავშირის შესწავლის, ჩვენი მეგობარი სომხეთის საგარეო პოლიტიკის მოწონების, რუსეთის ფედერაციის ჯაშუშების გმირებად გათავისუფლებისა და სამართალდამცავებში ძველი შევარდნაძისდროინდელი კადრების დაბრუნების გზით.   არც ერთბაშად რუსეთში დაბრუნება და არც ნაბიჯ-ნაბიჯ რუსეთისკენ სვლა არ შეიძლება იყოს ღირსეული მომავალი ჩვენი ქვეყნისთვის, ჩვენი შვილებისთვის. თავისუფლება და ევროპული მომავალი მიიღწევა არა დათმობებით, არამედ პრინციპულობით და საკუთარი ინტერესების დაცვით. გავიხსენოთ 20 წლის წინანდელი საქართველო, როდესაც საქართველოს მაშინდელმა პრეზიდენტმა შევარდნაძემ ყველაფერი დაუთმო რუსეთს - შევედით დსთ-ში, საქართველოში 25 წლით დაკანონდა რუსული ბაზები, ძალოვან მინისტრებად დაინიშნენ მოქმედი რუსი გენერლები. და შედეგად რა? არცერთი გადადგმული ნაბიჯი ქვეყნის გასამთლიანებლად და პირიქით - ტერაქტი, არეულობა და იმ დამთმობი პრეზიდენტის მოცილების მცდელობა! გავიხსენოთ ისტორია და 20 წლის შემდეგ ნუღარ დავუშვებთ იგივე შეცდომას!   ასეთია ოკუპანტის ბუნება და  ამას საუკუნეები გვასწავლის უკვე - რაც მეტს დაუთმობ, მეტად დაგახრჩობს! ამიტომ, ერთი კანდიდატივით  ნელ-ნელა მეტს და მეტს დავუთმობთ რუსეთს, თუ მეორე კანდიდატივით ერთბაშად მივცემთ ყველაფერს, მაინც არაფერი გვეშველება, თუ პრინციპულად და მტკიცედ არ დავიცავით ჩვენი ინტერესი და არ გავაგრძელეთ ქვეყნის ევროპული კურსი!   ახალი მთავრობა ამბობდა, რომ დაალაგებდა ურთიერთობას რუსეთთან, და ამიტომ გამოუშვა მისი ჯაშუშები; ამბობდა, რომ ურთიერთგაგებას მიაღწევს რუსეთთან და ამიტომ აბრალებდა საკუთარი ქვეყნის მთავრობას ომის დაწყებას, ამიტომ იღებს სამარცხვინო ცვლილებებს ოკუპაციის კანონში, ამიტომ აცხადებენ, რომ საქართველო აღარ უნდა იყოს დავის საგანი დასავლეთსა და რუსეთს შორის.... და რა მივიღეთ პასუხად რუსეთისგან?   -         კიდევ უფრო ღრმად შემოჭრა საქართველოს სუვერენულ ტერიტორიაზე; -         გადმოწეული ოკუპაციის ხაზი; -         მავთულხლართები; -         მეტი მოტაცებული და გამოსასყიდის საფასურად დაბრუნებული ჩვენი მოქალაქე; -         დაბოლოს, ძველი მოთხოვნა, რომ ვაღიაროთ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობა და უარი ვთქვათ ნატოსა და ევროკავშირზე.   ამიტომ დათმობების გზა ჩიხია. ჩვენ უნდა შევქმნათ რუსეთთან ცივილიზებული ურთიერთობის ისეთი მოდელი, რომელიც არასდროს გვქონია და ეს შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, როცა ჩვენ ვიქნებით ნატოსა და ევროპის ნაწილი. ჩვენ პოლიტიკურ თაობას ისტორიული მისია აქვს - მივაღწიოთ საქართველოს დაბრუნება ევროპაში. არ უნდა შევცდეთ, არ უნდა შევშინდეთ და არ უნდა დავიღალოთ! და სწორედ ეს არის ერთი მიზეზი, რატომ არის მნიშვნელოვანი მომავალი საპრეზიდენტო არჩევნები და ამ არჩევნებით განსაზღვრული ქვეყნის მომავალი!   ზოგჯერ წარსულში დაბრუნების მომხრეები ამ გზას იმით ამართლებენ, რომ ეს ჩვენს ხალხს კეთილდღეობას მოუტანს, რომ ეს კარგია ჩვენი ოჯახების შემოსავლებისთვის.... მაგრამ ყველამ კარგად იცის სად ცხოვრობს ხალხი უკეთ - რუსეთში თუ დასავლეთში! სად აქვთ ადამიანებს უფრო ღირსეული ანაზღაურება და სად უფროა დაცული ოჯახების კეთილდღეობა! ისიც კარგად ვიცით საიდან სად მიდის ხალხი ღირსეული ცხოვრების საძებნელად - რუსეთიდან დასავლეთში თუ, პირიქით?   ამიტომ ყველას, ვინც გვიბიძგებს დავბრუნდეთ ჭაობში, ჩვენ ვეუბნებით - არა! საქართველოს სჭირდება დასავლეთისკენ სვლა, იმიტომაც, რომ ჩვენი ხალხი უკეთ ცხოვრობდეს, ჰქონდეს სამუშაო და ღირსეულად არჩენდეს თავის ოჯახს!   სწორედ ამიტომ, ვისაუბრებ შემდეგ საკითხზე ...   თითქმის ერთი წლის წინ საქართველოში ახალი მთავრობა მოვიდა. მოვიდა დაპირებით, რომ გააუმჯობესებს ხალხის ცხოვრებას, ააშენებს ახალ ქარხნებს და საწარმოებს, ღირსეული დასაქმების საშუალებას მისცემს ჩვენს მოქალაქეებს, გაანახევრებს ტარიფებს და 230 ლარამდე გაზრდის პენსიებს. ერთი წელია მოთმინებით ვუყურებთ ახალ მთავრობას და ვხედავთ, რომ ნაცვლად ახალი საწარმოების გახსნისა, არსებულები ჩერდება და იხურება - ბიზნესი გაჩერებულია. ნაცვლად ახალი სამუშაო ადგილების შექმნისა, მხოლოდ 3 თვეში 42 000 სამუშაო ადგილი დაიკარგა, კრიმინალი იზრდება და ბანკებისა და ბენზინგასამართი სადგურების დაყაჩაღება ყოველდღიურ ახალ ამბად იქცა,  სოციალური დაპირებების შესრულების ნაცვლად, თითქმის 30 000 ადამიანი ამოიღეს შემწეობის მიმღებთა სიიდან - მთავრობა არ მუშაობს და ამას დღეს ყველა ხედავს!   რადგან დღევანდელ მთავრობას არ ჰყოფნის გამოცდილება და კომპეტენცია, თავიდან აიცილოს ეკონომიკური კრიზისი, მე, როგორც მთავარი ოპოზიციური ძალის საპრეზიდენტო კანდიდატი, მზად ვარ ყველაფერი გავაკეთო და ვიმუშავო ყველა პოლიტიკურ ძალასთან, მათ შორის - მთავრობასთან ერთად, ქვეყნისა და ხალხის საკეთილდღეოდ!   სწორედ ეს უნდა იყოს ახალი პრეზიდენტის ძირითადი ამოცანა: გააკონტროლოს მთავრობა ხალხთან ერთად, რომ საკუთარი ენერგია და რესურსი მთავრობამ დახარჯოს საარჩევნო დაპირებების შესასრულებლად. რა თქმა უნდა, საარჩევნოდ „ქართულმა ოცნებამ" ბევრი ისეთი დაპირება გასცა, რომელიც შეუსრულებადია. რა თქმა უნდა, შეცდომა იყო იმის მოლოდინი, რომ ერთი მდიდარი ადამიანი საკუთარ ფულს დახარჯავდა და ამით გადაწყდებოდა ყველა პრობლემა. დღეს უკვე ბევრი ხედავს ამას. მაგრამ ქართველი ხალხი სამართლიანად ელის, რომ ახალი სამუშაო ადგილები შეიქმნება, ოჯახებს უფრო მეტი შემოსავალი ექნება, ჯანდაცვა უფრო ხელმისაწვდომი გახდება, გლეხები და მთლიანად სოფელი წელში გაიმართება, ხოლო პენსიები კი გაიზრდება.   სწორედ ამიტომ, მე, როგორც პრეზიდენტობის კანდიდატი, ვთავაზობ მთავრობას, ერთად გადავდგათ 3 ნაბიჯი ეკონომიკის გაჯანსაღების და ასეულობით ათასი ქართული ოჯახის უკეთ ცხოვრებისთვის: გავაგრძელოთ გადასახადების შემცირება, რითაც თითოეული ოჯახი მეტ შემოსავალს მიიღებს; უარი ვთქვათ ახალი რეგულაციების შემოღებაზე, რითაც შევქმნით სტაბილურ საინვესტიციო გარემოს და მოვიზიდავთ ინვესტიციებს; მოვახდინოთ ეკონომიკური ამნისტირება და ბიზნესის სრული დეკრიმინალიზაცია, რითიც ბიზნესს შევუქმნით დაცულობის განცდას და სწორედ დაცული და გაფართოებული ბიზნესის შედეგად, შევქმნით ახალ სამუშაო ადგილებს.   მომავალმა პრეზიდენტმა არ უნდა დაუშვას, რომ მთავრობამ დაივიწყოს ის, რისთვისაც ხალხმა ხმა მისცა 1-ლი ოქტომბრის არჩევნებში. პრეზიდენტმა ხალხთან ერთად უნდა აიძულოს მთავრობა, მთავარ ამოცანად გაიხადოს არა პოლიტიკური დაპირისპირება და ჩხუბი, არამედ ხალხზე ზრუნვა და ხალხის მდგომარეობის გაუმჯობესება. მე მზად ვარ, ვიმუშავო მთავრობასთან და მიუხედავად უამრავ საკითხზე განსხვავებული შეხედულებებისა მივაღწიო იმას, რაც ხალხს უნდა - მეტი სამუშაო ადგილი, უკეთესი ანაზღაურება და უფრო მეტად დაცული ოჯახები!   დაბოლოს - მესამე უმნიშვნელოვანესი მიზეზი, თუ რატომ განსაზღვრავს მომავალი არჩევნები ჩვენი ქვეყნის და ხალხის მომავალს. და ეს მიზეზი უკავშირდება სტაბილურობას, სიმშვიდეს, ერთიანობასა და ქართული დემოკრატიის განვითარებას.   ყველას კარგად გვახსოვს დრო, როცა საქართველოს ყველა კუთხეს საძმოები, ბანდები და კრიმინალური ავტორიტეტები მართავდნენ. ისიც გვახსოვს, როგორ მჭიდროდ იყვნენ შეკრულნი მათთან სამართალდამცავები და ერთად ქმნიდნენ შიშისა და დაუცველობის გარემოს ქვეყანაში. როცა ძარცვა, ყაჩაღობა, მკვლელობა, ადამიანის მოტაცება ჩვეულებრივი ყოველდღიურობა იყო. ყველას გვახსოვს, რომ ყოველდღიური შეხება ადამიანის სახელმწიფოსთან იყო შეხება ქრთამთან. ეს იყო ადამიანის ყოველდღიური დამცირება, შეურაცხყოფა და მისი ღირსების აბუჩად აგდება!   ზუსტად დღეს, როცა აქ მოვდიოდი, გამომელაპარაკა ხნიერი და ძალიან სანდომიანი ზუგდიდელი ქალბატონი, რომლის სახლი 90-იან წლებში 2- ჯერ გაუძარცვავთ, ხოლო მის ქუჩაზე არ იყო არცერთი მეზობელი, რომლის ბინაშიც ყაჩაღობა არ მომხდარა! ქართველი ხალხის ძალისხმევით ამას ვარდების რევოლუციამ წერტილი დაუსვა. მიუხედავად ხარვეზებისა, ამ მიღწევას ჩვენი ოპონენტებიც კი აღიარებენ.   დღეს რას ვხედავთ? პირველ ნიშნებს კრიმინალის გათამამებისა - გახშირებულ ძარცვას, ქურდობას და ყაჩაღობას! მინდა ვუთხრა მთავრობას - გამოასწორეთ, რასაც ჩვენ არასწორად ვაკეთებდით, მაგრამ არ შეეხოთ მთავარ მონაპოვარს - იმას, რომ საქართველოში მშობლები მშვიდად უშვებდნენ შვილებს საღამოს ჩვენს უსაფრთხო ქუჩებში!   მინდა შევეხო ჩვენი საზოგადოების ერთობისა და სამოქალაქო მშვიდობის თემასაც:   საზოგადოება დაიღალა მუდმივი დაპირისპირების, შუღლის და დაძაბულობისგან. ჩვენ უნდა შევწყვიტოთ ეს დაპირისპირება და მთელი ენერგია მოვახმაროთ ქვეყნის განვითარებას და ხალხის უკეთ ცხოვრებას. მაშინ, როდესაც პოლიტიკოსები მთლიანად დაკავებულები ვართ ერთმანეთთან ანგარიშსწორებით, გვავიწყდება, რომ ხალხს სჭირდება დასაქმება, სამუშაო ადგილები, სოფლის განვითარება, აშენებული ინფრასტრუქტურა და მოგვარებული პრობლემები. სწორედ დაპირისპირების შედეგია ქვეყანაში შექმნილი ეკონომიკური კრიზისი, მუდმივი დაძაბულობა და არასტაბილურობის განცდა.   პოლიტიკური ნიშნით ადამიანთა დევნა და დაპირისპირება ახალი არ არის ჩვენს ქვეყანაში. იყო ეტაპები, როდესაც პოლიტიკური დევნა დღევანდელის მსგავსად და უფრო დაუნდობლადაც კი მიმდინარეობდა - 90-იან წლებ გამოვლილ სამეგრელოს ეს ყველაზე უკეთ ახსოვს! იყო პერიოდები, როცა პოლიტიკური ურთიერთობა შედარებით უფრო ცივილიზებულ ფორმებს იღებდა. მაგრამ, სამწუხაროდ, საბოლოო ჯამში შეიძლება ითქვას, რომ პოლიტიკა და სიძულვილი ლამის სინონიმებად იქცა საქართველოში. ჩემი კითხვაა - როდემდე? როდის უნდა შეწყდეს ეს მუდმივი დაპირისპირება ქართულ საზოგადოებაში?   დღეს მე წარმოვადგენ პარტიას, რომლის მრავალი წევრიც დაპატიმრებულია და იდევნება. ჩვენი თანამებრძოლები თავის უდანაშაულობას პოლიტიკურ სასამართლო პროცესებზე ამტკიცებენ! ამიტომ, ამ ქალაქში, იმ ადამიანთა წინაშე, ვისი დიდი ნაწილიც დღეს ასეთი დევნის, დაპირისპირების და სიძულვილის მსხვერპლი ხართ, მინდა განვაცხადო - ამ დაპირისპირებას წერტილი უნდა დაესვას! მინდა მკაფიოდ დავადასტურო - „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა" არასდროს არ დაადგება რევანშის, სამაგიეროს გადახდის და ანგარიშსწორების გზას! თქვენ მომეცით მანდატი, წარმოვადგინო ჩვენი პარტია საპრეზიდენტო არჩევნებზე და ეს არ არის შურისძიების, ანგარიშსწორების, დაპირისპირების მანდატი! ჩვენი არჩევანი არის შერიგების, გამთლიანებისა და ერთიანობის არჩევანი!   მე არ გავექცევი პასუხისმგებლობას, გულწრფელად და ობიექტურად ვისაუბრებ კარგზეც და ცუდზეც,  და გავაკეთებ ყველაფერს, რომ საზოგადოება წავიყვანო გამთლიანებისა და „ჩატეხილი ხიდების" აღდგენისკენ.   მე ვიქნები მაქსიმალურად გულწრფელი და ობიექტური ჩემს ხალხთან ურთიერთობაში; ჩვენ უნდა შევძლოთ, ობიექტურად შევაფასოთ წარსული - უამრავი კარგი და მნიშვნელოვანი გაკეთდა წინა წლებში, ფაქტობრივად, შეიქმნა და აშენდა ქართული სახელმწიფო. ჩვენ უნდა ვიამაყოთ ჩვენი წარსულით და გაკეთებული საქმეებით. მაგრამ იმისთვის, რომ ვიამაყოთ წარსულით, ასევე თვალი უნდა გავუსწოროთ წარსულის შეცდომებს, პრობლემებს თუ დანაშაულებს; გულწრფელად და ობიექტურად შევაფასოთ ყველაფერი, არ ავარიდოთ თავი შეცდომების აღიარებას, მათ გამოსწორებას და ამით ვაჩვენოთ ჩვენს ხალხს, რომ ვსწავლობთ და ვვითარდებით. ჩვენ მოგვაქვს წარსულიდან ცოდნა, გამოცდილება, პატრიოტიზმი, ენერგია, ყველაფერი ის, რისთვისაც ხალხი მხარს გვიჭერს. მაგრამ სამუდამოდ წარსულში ვტოვებთ ყველაფერს, რაც დღეს საზოგადოებას ჩვენს შეცდომებად მიაჩნია. დღეს ჩვენ ხალხთან, საზოგადოებასთან ერთად ვწყვეტთ, როგორი ლიდერები სჭირდება საქართველოს.   მე დარწმუნებული ვარ, რომ საქართველოს სჭირდება მომავალი პრეზიდენტი, რომელიც ორიენტირებული იქნება გამთლიანებაზე და არა გაყოფაზე; შერიგებაზე და არა მტრობაზე; შენებაზე და არა ნგრევაზე; ხალხის კეთილდღეობაზე და არა ერთმანეთთან ქიშპობაზე. სწორედ ეს იქნება ჩემი საპრეზიდენტო კამპანიის მთავარი მამოძრავებელი ღერძი - გამთლიანება, შერიგება, შენება და ხალხის კეთილდღეობა.    ჩვენი ყველას მთავარი ამოცანა კი იყო და იქნება მრავალეთნიკური და მრავალკონფესიური, გამთლიანებული, ერთიანი, თავისუფალი, ძლიერი საქართველოს შექმნა. ისეთი ქვეყნის, სადაც თითოეული მოქალაქე თავისუფალ, ღირსეულ ადამიანად გრძნობს თავს, იმისდა მიუხედავად, თუ რომელი უმცირესობის წევრია; სადაც არავინ ხდება ძალადობის მსხვერპლი მისი არჩევანის ან წარმომავლობის გამო; სადაც თავისუფალი არჩევანია მთავარი ღირებულება და ყველას საკუთარი შრომით და ნიჭით შეუძლია მოიპოვოს კეთილდღეობა.   ასეთი ქვეყანა შეძლებს მშვიდობიანად გაუმკლავდეს ყველაზე დიდ გამოწვევებს, რომელიც ჩვენ წინაშე დგას - დაასრულოს რუსული ოკუპაცია და გააქროს აქედან რამდენიმე კილომეტრში გამავალი საოკუპაციო ხაზი, რომელიც თითოეული პატრიოტის გულზე გამავალი ხაზივითაა; მხოლოდ ასეთი ქვეყანა შეძლებს მოაგვაროს დევნილთა პრობლემა. შეუქმნას მათ ღირსეული ცხოვრების პირობები და მომავალში მიაღწიოს მათ ღირსეულ დაბრუნებას საკუთარ სახლებში. მხოლოდ ასეთი ქვეყანა შეძლებს გახდეს ნატოს და ევროკავშირის წევრი და საერთო ენა გამონახოს ჩვენს აფხაზ და ოს თანამოქალაქეებთან.   ამიტომ, ამ კამპანიის განმავლობაშიც და მომავალშიც, მე გავაკეთებ ყველაფერს, რომ საქართველოს მომავალი პრეზიდენტი იყოს მთელი ქვეყნის, თითოეული მოქალაქის პრეზიდენტი; რომ მომავალი პრეზიდენტი ზრუნავდეს თითოეული ადამიანის უკეთ ცხოვრებაზე, დამოუკიდებლად მისი პოლიტიკური სიმპატიებისგან; რომ პრეზიდენტი იყოს ქვეყნის  სტრატეგიული ეროვნული ინტერესების დაცვისა და ევროპული და ევროატლანტიკური კურსიდან არგადახვევის გარანტი; რომ ქვეყანას ჰყავდეს პრეზიდენტი, რომელიც იქნება დამოუკიდებელი მთავრობისგან და ხალხთან ერთად გააკონტროლებს მთავრობას, რომ არ იქნას დავიწყებული ის დაპირებები, რომელთა შესრულებაც ასე სჭირდება ხალხს; და ამავე დროს, იყოს პრეზიდენტი, რომელსაც შეეძლება ყველა პოლიტიკურ ძალასთან და მთავრობასთან საერთო ენის გამოძებნა და მუშაობა ქვეყნის და ხალხის საკეთილდღეოდ.   ეს არის არა მხოლოდ პარტიის გამარჯვებისკენ, არამედ მთელი ქვეყნის და თითოეული ჩვენი მოქალაქის კეთილდღეობის, სიმშვიდის და მშვიდობისკენ მიმართული კამპანია. მე დარწმუნებული ვარ, რომ ჩვენ ვიქნებით წარმატებული ამ ბრძოლაში, იმიტომ, რომ ეს არ არის ბრძოლა ვინმეს წინააღმდეგ, ეს არის ბრძოლა უკეთესი საქართველოს და ჩვენი შვილების უკეთესი მომავლისთვის. სწორედ ამიტომ, ჩვენ ყველა ერთად გავიმარჯვებთ და ამით გაიმარჯვებს ჩვენი ხალხი და სამშობლო.   დიდი მადლობა ყველას! გაუმარჯოს საქართველოს!  

Pages